Poetycki styl Wiedemanna cechuje ironia, skłonność do łączenia różnych rejestrów języka oraz pozorny chaos. Również w prozie świat Wiedemanna to rzeczywistość chaotyczna, niepewna, pełna przypadkowych faktów, które nie dają się do końca zrozumieć. Obserwując codzienny świat, Wiedemann nie stroni od dosadności. Najprostsze, niskie czynności lub wydarzenia (przeziębiony pęcherz, wyrwany ząb) równoprawnie sąsiadują z odwołaniami do elitarnej kultury wysokiej, np. współczesnej muzyki poważnej. Konfesyjność harmonijnie współgra z tematami dotyczącymi współczesnej kondycji ludzkości.
Wiedemann opublikował również Poczytalność. Przygody literackie – wybór tekstów z lat 1996–2015 poświęconych współczesnej literaturze polskiej, oraz Posłuszność. Przygody muzyczne – wybór tekstów z lat 1995–2015 poświęconych muzyce: felietonów, recenzji i relacji z koncertów.
Z angielskiego przekładał m.in. utwory Harry’ego Mathewsa i Gertrudy Stein, ze słoweńskiego Primoža Čučnika, Petera Semoliča i Miklavža Komelja, z ukraińskiego Andriaj Bondara.
Jego rysunki i obrazy były prezentowane na wystawach indywidualnych w Warszawie, Legnicy, Gdańsku i Krakowie oraz na międzynarodowych wystawach zbiorowych w Krakowie i we Wrocławiu.
Za swoją twórczość był nominowany do Nagrody Mediów Publicznych Cogito (2008), Paszportu „Polityki” (1999), Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius (2008, 2009, 2015) i Nagrody Literackiej Nike (1998, 1999, 2005). Był laureatem Nagrody Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek (1998), Nagrody Kościelskich (1999) i Nagrody Literackiej Gdynia (2008). W 2018 roku został też wyróżniony Nagrodą Polskich Krytyków Muzycznych Kropka.