W swojej poezji w zwięzły i zabawny sposób ukazuje codzienność, zarówno teraźniejszą, jak i tę sprzed lat, którą tworzą między innymi sceny z życia rodzinnego, budynki Warszawy początku XXI wieku czy zasłyszane konwersacje. Unika patosu i nostalgii. Jeśli wspomina, to po to, aby lepiej zrozumieć teraźniejszość.
Pawilony to tom poetycki o wczesnych latach XXI stulecia. Miejscem akcji jest Warszawa ze wszystkimi zabytkami architektury milenijnej. Tytułowe pawilony – miejsce, w którym kiedyś „można było załatwić wszystko” – teraz opustoszały. Obok nich pojawiają się inne wspomnienia z czasów dorastania: zaśmiech Moniki Olejnik, dżinsy Odra i Nothing else Matters Metalliki. Bielicki rejestruje te elementy przeszłości i buduje z nich główną oś książki. Pawilony to historia dorastania podczas transformacji ustrojowej i jej wątpliwe dziedzictwo. Podmiot liryczny, zawsze związany z Warszawą, obserwował miasto na przestrzeni lat i dostrzega niespełnione obietnice początku XXI wieku. Zachowuje przy tym żartobliwy, pozbawiony ironii ton.
W Wielkim ping-pongu poeta przywołuje nazwiska, tytuły i zjawiska związane z początkiem nowego milenium. Tym razem skupia się na indywidualnym doświadczeniu dorastania. Gdy członkowie rodziny wyprowadzają się z rodzinnego domu, trzeba przejrzeć i posortować stare „zabawki”. Zmartwieniem nie są już wystające zęby, tylko kupno mieszkania, samochodu, przeprowadzka, remonty. Rola dorosłego rodzi kolejne pytania – czy będąc mężem i ojcem, można jeszcze czuć się jak frajer? Czy można moczyć nogi na Zawadach? Tak – i można to robić z uśmiechem. Bielicki nie ucieka od teraźniejszości ani nie szuka w sobie „wiecznego dziecka”. Poszukuje natomiast sposobów na radzenie sobie z codziennością. A jeśli jest w tym coś „niepoważnego”, to po prostu tak to wygląda.
W 2009 roku poetę wyróżniono w Ogólnopolskim Konkursie Literackim „Złoty Środek Poezji” za tom Gruba tańczy. W 2018 został laureatem Nagrody Literackiej Gdynia za tom Pawilony, za który został także nominowany do Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius. W 2024 roku Wrocławską Nagrodę Poetycką Silesius otrzymał za tom Wielki ping-pong.
[WP]