Paweł Jaszczuk

Jaszczuk pisze kryminały oraz powieści psychologiczno-obyczajowe. Ważną rolę w jego narracjach pełni historia. W kryminałach chętnie sięga po odmianę noir, z wyrazistym, wciąż pakującym się w kłopoty, głównym bohaterem oraz mrocznymi, pełnymi brutalnych zbrodni intrygami kryminalnymi.

Ważną rolę w cyklu o śledczym Jakubie Sternie (Foresta Umbra, Plan Sary, Marionetki, Akuszer śmierci, Lekcja martwej mowy) odgrywa przedwojenny Lwów. W kryminałach Jaszczuka widoczna jest niezwykła dbałość o historyczne detale, umiejętnie wplatane w intrygę. Powieści stanowią coś w rodzaju literackich wypraw do zaginionych światów, miejsc, które przeorała i zniszczyła historia, odbierając im dawną specyfikę.

Jaszczuk nie ogranicza się tylko i wyłącznie do pisania prozy kryminalnej, tworzy także powieści psychologiczno-obyczajowe, z których na szczególną uwagę zasługują dwie: Testament (poprawiona i rozwinięta wersja debiutu) oraz Ochronka Anioła Stróża. W pierwszej z tych książek akcja rozgrywa się w roku 1914 w Kortau, czyli w dzisiejszej dzielnicy Olsztyna – Kortowie, gdzie wówczas mieścił się szpital psychiatryczny. W Ochronce Anioła Stróża głównym bohaterem jest sławny pisarz, Piotr Magnus, a powieść staje się rodzajem prozatorskiego traktatu na temat sensu pisania, powinności pisarza czy napięć między prawdą a fikcją w tekstach (auto)biograficznych.

W późniejszych powieściach autor coraz częściej wykorzystuje kryminalną fabułę, by podejmować dialog z problemami współczesności – na przykład ageizmem (Szczęśliwa przystań) czy samotnością (Po tej stronie księżyca).

Pisarz jest również autorem dramatów. Aktorski pasjans został wystawiony na scenie Teatru im. Adama Mickiewicza w Częstochowie), a Kochałem je obie w Teatrze im. Stefana Jaracza w Olsztynie. Jego słuchowiska radiowe były emitowane w Rozgłośni Radia Olsztyn i w II Programie Polskiego Radia.

Autor jest laureatem Nagrody Wielkiego Kalibru (2005). Był nominowany do Nagrody Literackiej Nike i Nagrody Literackiej Europy Środkowej Angelus.