Opublikował jedenaście zbiorów wierszy: Hostel (2008), Zwłoka (2010), Demoludy (2013), Golem (2014), Śruba Archimedesa (2016), To bruk (2018), Człowiek z halabardą (2020), O włos (2022), Goliat zwycięzca (2023), Małpa apokalipsa (2024), Biuro straceń (2025), a także wybór Wiązania wodorowe (2021) w autorskim opracowaniu. Laureat Nagrody Otoczaka (2013).
Komentując Wiązania wodorowe, wybór wierszy Gajdy z lat 2008–2020, Krzysztof Siwczyk podkreślał, że ich autor „ma odwagę spojrzeć w głąb pustego stanu świata […]. Język śni tu czarną jawę”. Swoje recenzje książkowe i relacje z wydarzeń literackich tomaszowski poeta zamieszcza na blogu Hostel (https://pgajda.blogspot.com).
Jako recenzent muzyczny prowadził stałą rubrykę „Nóż w płycie” w kwartalniku „Arterie”. Wiersze Piotra Gajdy przełożono na języki niemiecki, rumuński i bułgarski. Były również wielokrotnie antologizowane.