Większość jego powieści dotyczy problemu społecznego wykorzystywania – Syg og munter (Chory i szczęśliwy, 1972) traktuje o biedzie, Jomfrutur (Podróż panny) o zepsuciu języka, Atlanterkysten (1967) o ignorancji. W 1971 roku napisał poemat prozą Syv passioner (Siedem pasji), który poruszał temat ludzkiego cierpienia i przedstawił utopijną alternatywę dla załamania psychicznego i przewidywanego upadku zachodniego stylu życia.
