Teksty

Poezja Aminy Elmi mnie uwiodła. Czym? Mieszczeniem w sobie przeciwieństw: twardości i miękkości, bezkompromisowości i empatii, ironii i czułości, walki o idee i zasady – oraz głębokiej refleksji nad losem ludzkim – mówi Bogusława Sochańska w rozmowie z Joanną Mueller o swoim przekładzie tomu poezji Aminy Elmi Z całą miłością.

Właśnie dlatego ta wystawa jest tak ważna. Nie dlatego, że odkrywa zapomnianego grafika. Takich wystaw powstaje wiele. Ta pokazuje coś znacznie ciekawszego: moment, w którym sztuka, polityka, edukacja i wojna zlewają się w jeden przedmiot wielkości niewielkiego notesu – o wystawie w Instytucie Cervantesa poświęconej „Elementarzowi antyfaszystowskiemu” pisze Maria Strzelecka.

Famesick, czyli (w wolnym tłumaczeniu, bo książka nie ukazała się jeszcze po polsku) „Chora na sławę”, jest autobiograficzną opowieścią o odzyskiwaniu własnej historii – o książce Leny Dunham pisze Marcin Wilk.

Narracja powieści jest polifoniczna, rozciągnięta w czasie na piętnaście lat i podzielona pomiędzy Kingston, Montego Bay, Miami i Nowy Jork, a mimo że niemal bez przerwy ktoś kogoś morduje i wszyscy mówią do nas naraz, nie mamy poczucia zagubienia: rządzi nią żelazna dyscyplina – o Krótkiej historii siedmiu zabójstw Marlona Jamesa pisze Elżbieta Binczycka-Gacek.

W powieści postać Snowa z jednej strony przypomina Haymitchowi o jego własnej pozycji, z drugiej – o sprawczości prezydenta, który w odwecie za bunt ukarze bohatera cierpieniem najdroższych mu ludzi – o Wschodzie słońca w dniu dożynek Suzanne Collins pisze Adrianna Owczarz.

W redakcji „Dziennika Literackiego” wertujemy różnego rodzaju czasopisma w poszukiwaniu interesujących tekstów. Wyławiamy artykuły, które nas intrygują, poruszają, prowokują do rozmowy. Naszym czytelniczkom i czytelnikom również powinny przypaść do gustu. Dlatego zapraszamy do lektury piątkowego przeglądu prasy kulturalnej.

To tomik spacer po przestrzeni najbliższej, głównie mieszkalnej, w którego trakcie ogląda się po raz kolejny wszystko, co już znane. Tutaj rzeczy są widziane nie tyle takimi, jakimi są, ile takimi, jakimi się stały, a to olbrzymia różnica – o tomie wierszy Bardzo Wojciecha Bonowicza pisze Joanna Żabnicka.

Trudno nie odczytać tej książki jako trafnie postawionej diagnozy współczesnego społeczeństwa – nie tylko chińskiego, bowiem autorka mówi głosem całego pokolenia wychowanego w dobie niepohamowanego postępu technologicznego, które żyje w rzeczywistości wirtualnych relacji, WeChata i desperackiej pogoni za bliskością – o Być może się wydarzyło Lu Min pisze Hanna Fijołek.