Urodził się w Krzemieńcu, dzieciństwo i młodość spędził głównie w Wilnie. Po studiach prawniczych pracował w Warszawie, a w czasie powstania listopadowego był związany z Biurem Dyplomatycznym Adama Jerzego Czartoryskiego, po czym udał się na emigrację. Zmarł w Paryżu w 1849 roku; w 1927 roku jego szczątki przeniesiono do krypty na Wawelu.
Najważniejsze dzieła: Kordian (1834), Anhelli (1838), Balladyna (1839), Lilla Weneda (1840), Beniowski (1840–46), Sen srebrny Salomei (1844), Król-Duch (1845–49); wiersze: Grób Agamemnona (1839), Hymn o zachodzie słońca (1839), Odpowiedź na „Psalmy przyszłości” (1848).
