Reprezentantka literatury feministycznej, autorka scenariuszy filmowych i ceniona krytyczka literacka. Dwukrotna laureatka najbardziej prestiżowej irańskiej nagrody w dziedzinie literatury – Literackiej Nagrody Houszanga Golsziriego. Otrzymała ją za obecnie zakazany w jej kraju zbiór opowiadań Aszeghiyat dar pawaraghi (Romans w przypisach, 2005) oraz za powieść Nie ma co (2010), która jednocześnie została ogłoszona powieścią roku przez kapitułę konkursu Nagrody Ludzi Pióra i Krytyków Literackich. Jej utwory były tłumaczone na język angielski, francuski, włoski, szwedzki i turecki. Najnowsza powieść Mohebali – Waj chahim sad (Oj, zapłaczemy, 2016) – nie została dopuszczona do druku przez cenzurę. Autorka zdecydowała się wydać ją w Afganistanie, w rezultacie postawiono jej zarzuty o prowadzenie działalności wywrotowej. Na co dzień mieszka w Teheranie.
