Robert Walser

Pochodził z wielodzietnej i niezamożnej rodziny; w młodości podejmował się różnych dorywczych prac: był kopistą, pomocnikiem inżyniera oraz lokajem, często również wykonywał prace urzędnicze. W 1898 roku opublikował pierwsze wiersze, a w 1904 roku zadebiutował zbiorem fingowanych wypracowań zmarłego ucznia Fritza Kochera (Wypracowania Fritza Kochera). W latach 1905–1913 mieszkał w Berlinie, gdzie powstały jego najważniejsze powieści: Rodzeństwo Tanner (1907), Człowiek do wszystkiego (1908) i Jakob von Gunten (1909). Po powrocie do Szwajcarii skupił się na krótkich formach prozatorskich i eksperymentował z tak zwanymi mikrogramami – miniaturowymi tekstami zapisanymi niezwykle drobnym pismem na skrawkach papieru. W 1929 roku, po kolejnym załamaniu psychicznym, trafił do zakładu psychiatrycznego w Waldau, a od 1933 roku przebywał w zakładzie w Herisau, gdzie całkowicie zrezygnował z pisania. Zmarł na zawał serca podczas wędrówki po ośnieżonych wzgórzach.