Adam Kaczanowski

Twórczość autora, sytuująca się na pograniczu poezji, prozy i sztuk performatywnych, wyróżnia się eksperymentalnym podejściem do narracji. Doświadczenie zawodowe Kaczanowskiego w agencji reklamowej znajduje odbicie w jego języku literackim, pełnym przechwyconych sloganów, przesunięć znaczeniowych i obrazowych komentarzy odnoszących się do logiki kapitalizmu.

Autor debiutował książkowo w 1998 roku tomem Powieka, który – choć ukazał się w serii poetyckiej kwartalnika „Fa-art” – składał się głównie z inspirowanych popkulturą opowiadań, z przypisami w formie wierszy. Ten początek zapowiadał dwutorową karierę pisarską Kaczanowskiego, a także niewielkie przywiązanie autora do dystynkcji rodzajowych. W późniejszych książkach, zarówno poetyckich, jak i prozatorskich – takich jak Topless, Co jest nie tak z tymi ludźmi, Zabawne i zbawienne czy Ze Słowackiego – rozwinął poetykę zderzania codziennych sytuacji z groteskowymi wizjami apokaliptycznymi. Tom Cele, nagrodzony Wrocławską Nagrodą Poetycką Silesius i nominowany do Nagrody Literackiej Gdynia, przyniósł autorowi uznanie jako jednemu z najciekawszych głosów współczesnej polskiej poezji. W 2014 roku nakładem Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu ukazał się obszerny wybór utworów Kaczanowskiego, zatytułowany Happy end (1994–2013). Oprócz wierszy znalazł się w nim także współtworzony z Andrzejem Szpindlerem dramat Kości pod pieczeń Baby Boom. Tekst ten nie był jedynym przykładem literackiej kooperacji Kaczanowskiego – w 2020 roku wraz z Piotrem Janickim wydał poemat zatytułowany Spis treści.

Za swoją twórczość Kaczanowski otrzymał szereg nagród i wyróżnień, w tym Medal Młodej Sztuki w kategorii literatura (2000) oraz Wrocławską Nagrodę Poetycką Silesius za książkę roku 2018. Był także – wraz z Piotrem Janickim – laureatem Nagrody Literackiej im. Wiesława Kazaneckiego za rok 2020. Jego książki nominowano również do Nagrody Literackiej Gdynia (2018) i Nagrody im. Wisławy Szymborskiej (2020). W 2005 roku powieść Bez końca reprezentowała Polskę na Festiwalu Pierwszej Powieści w Kilonii. Utwory Kaczanowskiego były tłumaczone na język niemiecki.