Tworzy głęboko metafizyczną poezję, której motywy przewodnie to ciągłość istnienia, wędrówka duchowa i Bóg czy też jego poszukiwanie. Miłość i uwaga poświęcona innym istotom stanowi u niej przeciwwagę dla chaosu i przemijania. Próba objęcia świata dzięki zmysłom, wrażliwości i wyobraźni niesie nadzieję, że zachwyt nad istnieniem pozwoli zasłużyć na życie pozagrobowe.
Wyróżnikiem zarówno jej twórczości poetyckiej, jak i prozatorskiej jest dialog, rozmowa z ludźmi, przyrodą, Bogiem, a także dialog wewnętrzny. W autobiograficznych powieściach ważnym wątkiem jest też pragnienie zachowania wolności – wobec ograniczeń biologii, kultury, społeczeństwa – na które odpowiedzią jest duchowość.
W 1969 roku Julian Przyboś przyznał jej nagrodę literacką za debiut, a w 1974 roku otrzymała Puchar Kryształowego Lwa z rąk Adama Ważyka, podczas X Kłodzkiej Wiosny Poetyckiej. Jest także m.in. laureatką nagrody im. Mikołaja Sępa-Szarzyńskiego przyznawanej za wartości metafizyczne i religijne w poezji (1994) za zbiór Kamień przydrożny. W 2018 roku otrzymała medal im. Księdza Jana Twardowskiego za całokształt dokonań twórczych. W 2016 nie przyjęła Srebrnego Medalu „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
Jej wiersze były tłumaczone na język angielski, francuski, niemiecki, włoski, serbski, rumuński, hebrajski i japoński.