Bronisław Wildstein

(ur. 1952) – dziennikarz, publicysta, prozaik.

Pisze opowiadania i powieści polityczne oraz eseje analizujące i komentujące współczesność z perspektywy konserwatywnej.

W swojej prozie fabularnej Wildstein porusza najczęściej tematy związane z najnowszą historią Polski, mechanizmami działania państw totalitarnych, przenikaniem komunistycznego aparatu bezpieczeństwa do demokratycznych struktur III Rzeczypospolitej i współczesną polityką.

Autor, sięgając do wątków autobiograficznych, opisywał doświadczenia ludzi zaangażowanych w działalność opozycyjną, którzy zmuszeni zostali w latach 80. do emigracji z kraju (powieść z kluczem Brat), a także przedstawiał, jak radzili sobie w nowej sytuacji po powstaniu III RP (zbiór opowiadań Przyszłość z ograniczoną odpowiedzialnością).

Zaczynał od tekstów bardziej awangardowych i zmetaforyzowanych, stopniowo dochodząc do klasycznych form narracyjnych. Buduje wielowątkowe, toczące się symultanicznie fabuły i tworzy sugestywne portrety bohaterów, niekiedy osób publicznych.

W eseistyce wychodząc od polskich wydarzeń politycznych czy dzieł sztuki i kultury, analizuje zjawiska uniwersalne i zastanawia się nad kondycją cywilizacji.

Twórczość literacką łączył z publicystyką polityczną. W latach 1990–1993 był dyrektorem Polskiego Radia Kraków. Pracował w dzienniku „Życie Warszawy”, redakcji pisma „Życie” i w „Rzeczpospolitej”. Publikował m.in. w „Polityce Polskiej”, „Tygodniku Powszechnym”, „Znaku”, „Gazecie Wyborczej”. Prowadził program Bez autocenzury w katolickiej TV Puls, a w Telewizji Polskiej program Cienie PRL-u oraz Bronisław Wildstein przedstawia. Od 2012 do 2014 roku był redaktorem naczelnym Telewizji Republika.

Za powieść Jak woda otrzymał Nagrodę Kościelskich, a za tom opowiadań Przyszłość z ograniczoną odpowiedzialnością Nagrodę im. Andrzeja Kijowskiego. Dolina nicości została wyróżniona Nagrodą Literacką im. J. Mackiewicza.

Wildstein został również uhonorowany wieloma odznaczeniami państwowymi, m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2006), Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis” (2016) i Orderem Orła Białego (2016).

 

Bibliografia

  • Jakiej prawicy Polacy nie potrzebują, Warszawa: Oficyna im. Józefa Mackiewicza, 1987.
  • Jak woda, Kraków: Oficyna Literacka, 1989.
  • Brat, Kraków: Oficyna Literacka, 1992.
  • O zdradzie i śmierci, Kraków: Oficyna Literacka, 1992.
  • Dekomunizacja, której nie było, Kraków: Ośrodek Myśli Politycznej, 2000.
  • Profile wieku, Warszawa: Świat Książki, 2000.
  • Przyszłość z ograniczoną odpowiedzialnością, Kraków: Arcana, 2003.
  • Mistrz, Warszawa: Świat Książki, 2004.
  • Długi Cień PRL-u, czyli dekomunizacja, której nie było, Kraków: Arcana, 2005.
  • Moje boje z III RP (i nie tylko): wybór publicystyki (2001-2008), Warszawa: Fronda, 2008.
  • Dolina nicości, Kraków: Wydawnictwo M, 2008.
  • Śmieszna dwuznaczność świata, który oszalał, Warszawa: Fronda, 2009.
  • Czas niedokonany, Poznań: Zysk i S-ka, 2011.
  • Ukryty, Poznań: Zysk i S-ka 2012.
  • Demokracja limitowana, czyli dlaczego nie lubię III RP, Poznań: Zysk i S-ka 2013.
  • Cienie moich czasów, Poznań: Zysk i S-ka, 2015.
  • Dom wybranych, Poznań: Zysk i S-ka, 2016.
  • O kulturze i rewolucji, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2018.
  • Bunt i afirmacja. Esej o naszych czasach, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2020.
  • Lew i komedianci, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2021.
  • Jak woda; Brat; O zdradzie i śmierci (wznowienie), Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2022.
  • Wobec wojny, zarazy i nicości, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2023.
  • Komedianci; Adwent; Cyrograf, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2024.
  • Opowieść idioty czy ład naturalny, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2025.

Tłumaczenia

angielski:

  • An imperfect time [Czas niedokonany], Chicago: Zmok Books, 2020.

bułgarski:

  • K''ŝata na izbranite [Dom wybranych], Lina Vasileva, Sofiâ: Knigoizdatelska k"ŝa "Trud", 2019.

czeski:

  • Údolí nicoty [Dolina nicości], Petruška Šustrová, Jan Wünsch, Praha : Pulchra, 2010.
  • Nedokonaný čas [Czas niedokonany], Lucie Szymanowská, Praha: Volvox Globator, 2018.

niemiecki:

  • Das Camp der Auserwählten [Dom wybranych], Herbert Ulrich, Berlin–Münster: LIT, 2019.

rumuński:

  • Un trecut care se încăpăţânează să nu treacă [zbiór esejów], tłum. Anca-Maria Cernea, Bucureşti: Humanitas, 2014.
  • Valea Nimicriciei [Dolina nicości], tłum. Constantin Geambaşu, Bucureşti: Humanitas, 2016.
  • Casa celor aleşi [Dom wybranych], tłum. Constantin Geambaşu, Cluj-Napoca: Casa Cartii de Stiinta, 2019.
  • Vremea neîmplinirilor [Czas niedokonany], tłum. Constantin Geambaşu. Cluj-Napoca: Casa Cartii de Stiinta, 2020.

węgierski:

  • A velünk élő múlt [Czas niedokonany], tłum. Orsolya Németh, Göd: Rézbong, 2019

ukraiński

  • Nedoveršenij čas [Czas niedokonany], tłum. Dana Pìnčevs'ka, Kiïv: Duh ì litera, 2023.