Mariusz Wilk
(ur. 1955) – prozaik, dziennikarz, podróżnik. Jego najważniejsze książki można umieścić w nurcie prozy podróżnej, lecz jedynej w swoim rodzaju.
Autor miesza notatki z podróży i eseje z zapiskami dziennikowymi; pisze o swoich wędrówkach, architekturze, o fascynujących go pisarzach, ale i o zwykłych ludziach, których spotyka na co dzień.
Wilkowi udało się wypracować niepowtarzalny, rozpoznawalny już po kilku zdaniach styl prozy. Autor realizuje plan – jak sam to nazywa – „rozszerzania” zasobów leksykalnych używanej obecnie polszczyzny o archaizmy i slawizmy.
Pisarz przez ponad 20 lat mieszkał na dalekiej północy Rosji i sześć swoich książek poświęcił tamtejszej codzienności, tubylczym ludom, włóczędze po tamtych rejonach. Dwie ostatnie książki – Procidana i Przechadzki z cieniem – to proza pisana już nad Zatoką Neapolitańską.
Opisując surowe i egzotyczne piękno północnej przyrody lub czytając krajobraz ciepłego południa, zgłębiając historię, komentując bieżące wydarzenia, nieodmiennie pisze o sobie. Bo też zarówno w wędrówkach Wilka, jak i w jego pisaniu głównym celem jest próba zrozumienia, kim jest i ku czemu zmierza.
W 1998 roku otrzymał Nagrodę Literacką im. Zygmunta Hertza. Wilczy Notes został nominowany do Nagrody Literackiej Nike, a Wołoka znalazła się w jej finale oraz była nominowana do Śląskiego Wawrzynu Literackiego. Książka Procidana otrzymała Lubuski Wawrzyn Literacki 2023.
Za działalność w opozycji pisarz został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2006).
Bibliografia
- Konspira, rzecz o podziemnej „Solidarności” (z Maciejem Łopińskim i Marcinem Moskitem), Warszawa : Międzyzakładowa Struktura „Solidarności”, 1984 (wydanie podziemne).
- Black n' red for Me, Gdańsk: Wydawnictwo Gdańskie, 1991.
- Wilczy notes, Gdańsk: słowo/obraz/terytoria, 1998.
- Wołoka, Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2005.
- Dom nad Oniego, Warszawa: Noir sur Blanc, 2006.
- Tropami rena, Warszawa: Noir sur Blanc, 2007.
- Lotem gęsi, Warszawa: Noir sur Blanc, 2012.
- Dom włóczęgi, Warszawa: Noir sur Blanc, 2014.
- Procidana, Zielona Góra: Bogusław Mykietów, 2024.
- Przechadzki z cieniem : śladami Herlinga po Neapolu, Zielona Góra: Bogusław Mykietów, 2024.
Tłumaczenia
angielski:
- The journals of a White Sea wolf [Wilczy notes], tłum. Danusia Stok, London: Harvill, 2003.
francuski:
- Le journal d'un loup [Wilczy notes], tłum. Laurence Dyèvre, Montricher: Les Éditions Noir sur Blanc, 1999.
- La maison au bord de l'Oniégo [Dom nad Oniego], tłum. Robert Bourgeois, Lausanne: Les Éditions Noir sur Blanc, 2007.
- Dans les pas du renne [Tropami rena], tłum. Robert Bourgeois, Lausanne: Les Éditions Noir sur Blanc, 2009.
- Portage [Wołoka], tłum. Robert Bourgeois, Lausanne: Les Éditions Noir sur Blanc, 2010.
- Dans le sillage des oies sauvages [Lotem gęsi], tłum. Laurence Dyèvre Lausanne: Les Éditions Noir sur Blanc, 2013.
- La Maison du vagabond [Dom włóczęgi], tłum. Agnieszka Żuk, Lausanne: Les Éditions Noir sur Blanc, 2016.
hiszpański:
- Diario de un lobo [Wilczy notes], tłum. Katarzyna Olszewska Sonnenberg, Barcelona: ALBA, 2009.
niemiecki:
- Schwarzes Eis. Mein Russland [Wilczy notes], tłum. Martin Pollack, Wien: Zsolnay, 2003
- Das Haus am Onegasee [Dom nad Oniego], tłum. Martin Pollack, Wien: Paul Zsolnay Verlag, 2008.
rosyjski:
- Volcij bloknot [Wilczy notes], tłum. Irina Adelgejm, Moskwa: NLO, 2006.
- Volok [Wołoka], tłum. Irina Adelgejm, Sankt Petersburg: Izdatel'stvo Ivana Limbaha, 2008.
- Tropami severnogo olenâ [Tropami rena], tłum. Irina Adelgejm, Sankt Petersburg: Izdatel'stvo Ivana Limbaha, 2010.
- Dom nad Oniego, tłum. Irina Adelgejm, Sankt Petersburg: Izdatel'stvo Ivana Limbaha, 2012.
- Putem dikogo gusâ [Lotem gęsi], tłum. Irina Adelgejm, Sankt Petersburg: Izdatel'stvo Ivana Limbaha, 2014.
- Dom stranstvij [Dom włóczęgi], tłum. Irina Adelgejm, Sankt Petersburg: Izdatel'stvo Ivana Limbaha, 2015.
włoski:
- Uomini renna [Tropami rena], tłum. Barbara Delfino, Maddaloni CE: La Parlesia Editore, 2019.