Opublikował książki poetyckie: Nikt z przydomkiem (2003), RAJ/JAR (publikacja tandemowa z Dariuszem Pado, 2005), Albedo (2006), Korzenie drzewa (publikacja tandemowa z Dariuszem Pado, 2007), NeoNoe (2009), Abdykacja. Wiersze zaangażowane i nie (2013), Inne bluesy (2015), Dzienniki Zenona Kałuży (2017), Siedem książek porzuconych (2022) oraz Psalm do Świętej Sabiny (2022), autobiograficzną powieść Transmigracja (2019), którą zadebiutował prozatorsko, powieść fantastyczno-poetycką Korniki gniewu (2020/21), prozę epistolarną–zbiór listów do syna On uczyni świat lepszym. Listy do Tymoteusza (2025), ponadgatunkowy zbiór refleksji–miniatur prozatorskich Bany (2025), a także kilka tomów gawęd historycznych. Za swoją twórczość został wyróżniony m.in. Literacką Nagrodą Młodych im. Marka Jodłowskiego (1999).
Był współzałożycielem grupy poetyckiej Stowarzyszenie Żywych Poetów w Brzegu oraz jednym z głównych twórców artzinu „BregArt”, wydawanego przez grupę w latach 1998–2004. W latach 2002–2008 współredagował „Ósmy Arkusz”, kwartalny dodatek literacki do miesięcznika „Odra”. W latach 2006–2013 był redaktorem naczelnym wydawanego w Brzegu kwartalnika „Red.” Jako aktywista, w 2007 roku zainicjował internetowy projekt Pekin 2008 – druga strona medalu, który w roku 2009 wspólnie z Patrykiem Dolińskim przeformułowali na serwis Poeci dla Tybetu.
W latach 2010 i 2015 inicjował akcje artystyczne pod hasłem „Poeci dla Tybetu”. Obecnie autor współtworzy kilka projektów sieciowych i społecznych, m.in. Stowarzyszenie Żywych Poetów, profil Laboratorium Empatii na Facebooku, profil Wartak.pl – ludzie, miejsca, historie na YouTube.
Utwory Radosława Wiśniewskiego przełożono na języki angielski, niemiecki, hiszpański, czeski, węgierski i ukraiński. Były również wielokrotnie antologizowane.
