Paulina Frankiewicz

Czy w dobie permanentnego kryzysu bicie na alarm ma jakikolwiek sens? Kto lub co miał(o)by być naszym kanarkiem w kopalni? Jak, o czym i dlaczego w ogóle opowiadać w cieniu katastrofy? – o twórczości Judith Schalansky pisze Paulina Frankiewicz.

Dostajemy tekst przyziemnie sensualny: jego bohaterem jest rozgrzany przez słońce, odwrócony plecami do morza, zakurzony i skamieniały Oran, a jednocześnie są nim zawieszone w czasie i przestrzeni rozważania o byciu w świecie – o Minotaurze albo popasie w Oranie Alberta Camusa pisze Paulina Frankiewicz.