Róża Ostrowska

(ur. 1926 w Wilnie, zm. 1975 w Gdańsku) – pisarka, aktorka, scenarzystka.

Po ukończeniu szkoły powszechnej i gimnazjum w Wilnie (częściowo na tajnych kompletach) studiowała dwa semestry polonistykę na Uniwersytecie Adama Mickiewicza.

W latach 1950–1955 pracowała jako redaktor, następnie kierownik redakcji literackiej w gdańskiej Rozgłośni Polskiego Radia, od 1955 roku pełniła funkcję przedstawicielki na Gdańsk dwutygodnika „Pomorze” (pisała pod pseudonimem Kołodziej), w latach 1957–1959 była doradcą literackim w Wydawnictwie Morskim w Gdyni, zaś w latach 1960–1969 pracowała jako kierownik literackim gdańskiego Teatru Wybrzeże. Zwolniona za podpisanie protestu przeciwko wydarzeniom z marca 1968 roku.

Autorka wierszy, nowel, słuchowisk radiowych, scenariuszy widowisk, recenzji teatralnych, powieści Wyspa (1960, wznowienia 1961, 1965, 1972), Bedekera Kaszubskiego (wraz z Izabellą Trojanowską); niedokończoną powieść Mój czas osobny wydano pośmiertnie (1977). W 1956 roku otrzymała nagrodę przewodniczącego Miejskiej Rady Narodowej w Gdańsku w dziedzinie literatury, w 1961 roku podobną nagrodę miasta Gdyni, a w 1969 roku została uhonorowana Medalem Stolema.