Wiersze Grabowskiego układają się w poetycki traktat o tożsamości. Autor jednocześnie poszukuje archetypicznych, trwałych źródeł poezjowania i zmiennych form wiersza – harmonii i sprzeczności. Opukuje języki tradycji, a zarazem pozwala wybrzmiewać codziennej mowie ludzi i rzeczy. Niekiedy można odnieść wrażenie, że pisanie wiersza jest dla Grabowskiego rodzajem medytacji – uważności, epifanii, wizji. Ale jego poezja jest też w subtelny sposób autoironiczna, niepewna siebie i świata.
Wczesne dramaty Grabowskiego zostały zebrane w tomie Do trzech razy s z t u k a, otwiera go Monodram na dwie role, z obrazem małżeństwa jako alegorii ludzkiego losu. Z kolei Miejsce to rodzaj tragikomedii w Mrożkowo-Ionescowym sztafażu, opartej na metaforze teatru w teatrze opowieści o cywilizacji, o Europie nowoczesnej i o Polsce po pierwszych latach przemiany. Czymś zupełnie innym jest długi dramat Tłumaczenie śpiewu kozła – rodzaj „przepisania” Powrotu Odysa, estetycznie inspirowany koncepcją dramaturgiczną Wyspiańskiego i Kantora. To tekst skomplikowany formalnie i wielowarstwowy, różnorodny stylistycznie. Konstrukcja oparta jest na schemacie tragedii zemsty, ale niemożliwej do zrealizowania ze względu na niepewność ontologiczną świata i słabą tożsamość bohatera.
Grabowski jest także autorem szerokiego spektrum form naukowych i eseistycznych. Tom Klatka z widokiem to swoisty traktat o samoświadomości nowoczesnej literatury, z tezą o estetyce jako formie zastępczej wobec odmetafizycznionej filozofii, za którą modernizm tęskni. Osią kompozycyjną zbioru Uzmysłowienia, zawierającego rozważania o teatrze i sztukach plastycznych, jest natomiast problem widzenia jako zmysłowego postrzegania rzeczywistości, a także „nadrzeczywistości”. Z kolei książka Herbert-Hermes utrzymana jest w poetyce eseju naukowego. Twórczość Herberta jest tu punktem wyjścia do rozważań filozoficznych o etycznej konfrontacji bohaterów z destrukcyjnym, osłabiającym naporem nowoczesności.
Grabowski opublikował również powieść w formie dziennika Am (dziennik z drugiej strony). Pobyt w Stanach Zjednoczonych jest dla głównego bohatera pretekstem do zagłębienia się w ojczysty język na obcej ziemi i w siebie samego w nie do końca zrozumiałym otoczeniu. Wyjazd daje możliwość spojrzenia na własną tożsamość kulturową, narodową, indywidualną i biograficzną.
Spektakl na podstawie jego dramatu Derby. Białoczerwoni, stworzony przez łódzki teatr Chorea, w reżyserii Tomasza Rodowicza, został nagrodzony „Złotą Maską” za sezon 2014/2015.
