Proza Jarosława Grzędowicza charakteryzuje się swobodną kompilacją różnych gatunków: fantasy, horroru, kryminału, powieści przygodowej, science-fiction; autor często posługuje się także ironią i czarnym humorem. Znamienne dla jego twórczości jest tworzenie odbicia świata realnego w przestrzeniach nierzeczywistych, wymyślonych, formowanie kolaży kulturowo-społecznych, czerpanie ze znanych z historii kultury mitów, symboli i konstruowanie na ich fundamencie nowego porządku.
Fabuła powieści i opowiadań Grzędowicza w dużej mierze opiera się na kontrastowaniu ze sobą światów - ziemskiego z fikcyjnym, niematerialnym. Dzieje się tak w Popiele i kurzu, którego bohater ma umiejętność wstępowania do świata zagubionych dusz. Kontrastuje też postawy i losy bohaterów, a także przestrzenie i czasy. Tak sjak w opowiadaniu Buran wieje z tamtej strony, gdzie rzeczywistość współczesnej Rosji zostaje zestawiona z sytuacją bohatera pochodzącego ze Związku Radzieckiego, który nagle znalazł się w innym wymiarze.
Najbardziej znanym dziełem w dorobku literackim Grzędowicza jest zawarta w czterech tomach powieść Pan Lodowego Ogrodu. Zarówno akcja, jak i narracja cyklu dzieją się dwutorowo: historia komandosa Vuko Drakkainena, ziemianina wysłanego na odległą planetę Midgaard prowadzona jest równolegle do losów zamieszkującego ją Filara, Władcy Tygrysiego Tronu i przyszłego cesarza Amitrajów i Kirenenów. Antropoidalni mieszkańcy planety, fauna i flora, a także tamtejsze społeczeństwo są kalką ziemskiej przyrody, religii i struktur socjologicznych. Ziemianin, w świecie którego rządzi rozum,zostaje postawiony wobec sił magicznych. Połączenie narracji subiektywnej z obiektywną, prowadzonej z perspektywy pierwszej i trzeciej osoby, określa świat przedstawiony, pozwalając jednocześnie na uczestniczenie w nim wraz z bohaterem.
Dychotomia cywilizacji uwypuklona jest również w powieści Hel-3. Główny jej bohater, Norbert, pracujący jako „iwenciarz” (zawód łączący w sobie cechy dziennikarza śledczego, YouTubera i reportera) jest dla autora pretekstem, by ukazać problem jednostki uwięzionej w społeczeństwie globalnym. W tej antyutopijnej rzeczywistości zawierają się katastroficzne obrazy schyłku człowieczeństwa, mające odbicie także w języku: nowomowie przesiąkniętej ztechnicyzowanymi zapożyczeniami z angielskiego, słowami potocznymi, nawiązaniami do wzorów z popkultury.
Pisarz jest laureatem Nagrody Elektrybałta, Nagroy Sfinks i Śląkfy. Dwukrotnie uhonorowany został Nagrodą im. Zajdla. Powieść Hel 3 zdobyła tytuł Książki Roku 2017 lubimyczytać.pl w kategorii Science Fiction.