Leopold Buczkowski
(1905–1989) – poeta, prozaik, malarz, artysta-grafik, rzeźbiarz.
Autor powieści o wojnie i Zagładzie, uchodzi za pisarza eksperymentalnego i hermetycznego. Urodzony w Nakwaszy opodal Brodów, wychował się w Podkamieniu; mieszkał we Lwowie, w Krakowie, a od 1950 roku w Konstancinie pod Warszawą. Jego debiutancka powieść Wertepy, napisana przed wojną, ukazująca surowy obraz wsi wołyńskiej, ukazała się dopiero w 1947 roku. Druga powieść, Czarny potok (1954), przyniosła mu rozgłos i uznanie wśród krytyków. Kolejne książki, zwłaszcza Uroda na czasie (1970) i Kąpiele w Lucca (1974), okazały się zbyt trudne dla ówczesnych odbiorców, w rezultacie Buczkowskiemu przypięto łatkę pisarza niezrozumiałego. Mierzył się z nią aż do śmierci. Jego twórczość literacka i plastyczna po wielu latach zapomnienia odkrywana jest dziś na nowo.