Skip to content
  • Teksty
  • Podkasty
  • Leksykon
  • Kalendarium
  • Mapa Literacka Polski
Mikołaj Żentara, Małgorzata Bugaj: Logika Golema Olga Sabała: Trochę się zestarzejemy, trochę nie Aleksandra Samonek: „Sztuką nie lada, prawdziwym osiągnięciem, jest zapomnienie o swoim ojcu” – „Moi przyjaciele” Hishama Matara Mikołaj Żentara, Małgorzata Bugaj: Logika Golema Olga Sabała: Trochę się zestarzejemy, trochę nie Aleksandra Samonek: „Sztuką nie lada, prawdziwym osiągnięciem, jest zapomnienie o swoim ojcu” – „Moi przyjaciele” Hishama Matara Mikołaj Żentara, Małgorzata Bugaj: Logika Golema Olga Sabała: Trochę się zestarzejemy, trochę nie Aleksandra Samonek: „Sztuką nie lada, prawdziwym osiągnięciem, jest zapomnienie o swoim ojcu” – „Moi przyjaciele” Hishama Matara

Aleksandra Samonek

Prawniczka, pracowniczka humanitarna, tłumaczka literatury.

W ostatnich latach podróżowała między innymi do Iranu, Chin, Korei Północnej i Południowej.

Aleksandra Samonek. Fotografia ze zbiorów autorki
Fot. ze zbiorów autorki

Najnowsze teksty

  • „Sztuką nie lada, prawdziwym osiągnięciem, jest zapomnienie o swoim ojcu” – „Moi przyjaciele” Hishama Matara
  • Gdyby przyszły wieści, że cały Teheran wywaliło w kosmos, nie kłopocz się szukaniem zwłok – „Nie ma co” Mahsy Mohebali

Teksty autora

16.08.2026 Recenzje
Aleksandra Samonek
Aleksandra
Samonek

„Sztuką nie lada, prawdziwym osiągnięciem, jest zapomnienie o swoim ojcu” – „Moi przyjaciele” Hishama Matara

Ojcowie w powieści Matara stają się punktem wyjścia dla tożsamości, lecz także jej napięcia i załamania. Relacje ojciec–syn są metaforą relacji między przeszłością a przyszłością. To, co zostaje odziedziczone, nieustannie domaga się opowiedzenia, a jednocześnie nie zawsze daje się w pełni wypowiedzieć – o powieści Hishama Matara pisze Aleksandra Samonek.

Hisham Matar
29.04.2026 Recenzje
Aleksandra Samonek
Aleksandra
Samonek

Gdyby przyszły wieści, że cały Teheran wywaliło w kosmos, nie kłopocz się szukaniem zwłok – „Nie ma co” Mahsy Mohebali

Nie ma co można odczytać jak dokument wyśnionego momentu w historii Iranu. Powieść przedstawia topografię Teheranu sprzed lat, sieć ulic, dzielnic, domów i zakamarków. Czytana dziś, nieuchronnie zmusza nas do zadawania pytań o aktualny wygląd tej mapy – o książce Mahsy Mohebali pisze Aleksandra Samonek.

Mahsa Mohebali
  • O nas
  • Kontakt
  • Dostępność
  • Prywatność
  • Cookies

© 2025–2026 Dziennik Literacki. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Projekt i realizacja: intui

Cookies
Obsługujemy pliki cookies. Jeśli uważasz, że to jest ok, po prostu kliknij "Akceptuj wszystko". Możesz też wybrać, jakie chcesz ciasteczka, klikając "Ustawienia".
Ustawienia Zaakceptuj wszystko
Cookies
Wybierz, jakie pliki cookies chcesz zaakceptować. Twój wybór zostanie zachowany przez rok.
  • Konieczne
    Te pliki cookie nie są opcjonalne. Są one potrzebne do funkcjonowania strony internetowej.
  • Statystyka
    Abyśmy mogli poprawić funkcjonalność i strukturę strony internetowej, na podstawie tego, jak strona jest używana.
  • Doświadczenie
    Aby nasza strona internetowa działała jak najlepiej podczas twojego przejścia na nią. Jeśli odrzucisz te pliki cookie, niektóre funkcje znikną ze strony internetowej.
  • Marketing
    Udostępniając swoje zainteresowania i zachowania podczas odwiedzania naszej strony, zwiększasz szansę na zobaczenie spersonalizowanych treści i ofert.
Zapisz Zaakceptuj wszystko