Andrzej Bobkowski

Dzieciństwo spędził w Lidzie, Wilnie, Warszawie, Toruniu i Modlinie. Studiował w Wyższej Szkole Handlowej w Warszawie w latach 1933–1936. Zadebiutował humoreską w piśmie „Tempo dnia” w 1933 roku. W marcu 1939 roku opuścił Polskę i już nigdy do niej nie wrócił. Brał udział we francuskim ruchu oporu. Autor słyn­nych Szkiców piórkiem, dziennika prowadzo­nego w okupowanej przez Niemców Francji. W marcu 1939 roku wyjechał wraz z żoną do Paryża. W dniu wybuchu drugiej wojny światowej pracował w fabryce broni w Châtillon (wtedy pod Paryżem) i wraz z załogą został ewakuowany na południe Francji. W 1940 roku powrócił do Paryża i kontynuował pracę w biurze likwidacyjnym Atelier de Construction de Châtillon. Po wojnie pracował w Księgarni Polskiej w Paryżu, był magazynierem w paryskim oddziale YMCA, potem w zakładzie mechanicznym remontującym rowery. Współredagował z Andrzejem Chciukiem „Razem Młodzi Przyjaciele”. W latach 1945–1948 współpracował z Józefem Czapskim i Samodzielnym Wydziałem Kultury i Prasy przy Delegaturze 2. Korpusu do spraw Uzupełnień we Francji (tak zwana placówka paryska). Redagował biuletyn informacyjny, pisał analizy polityczne. W 1948 roku wyjechał do Gwatemali, gdzie mieszkał do śmierci. Założył warsztat latających modeli samolotowych, a następnie sklep Guatemala Hobby Shop. Współpracował także z londyńskimi „Wiadomościami”. Zmarł po ciężkiej chorobie w czerwcu 1961 roku.