Bolesław Prus
(właśc. Aleksander Głowacki, 1847–1912) – powieściopisarz, nowelista, felietonista.
Publicystycznie angażował się w ważnych dla siebie sprawach, jego legendarne felietony publikowane w prasie codziennej do dziś pozostają niedoścignionym wzorem. Prus wykorzystywał swój talent, żeby zwracać uwagę na palące problemy społeczne, żeby prowokować i podtrzymywać zmianę, żeby wywoływać dyskusje. Jako nowelista i powieściopisarz był współtwórcą złotego okresu pozytywizmu w polskiej literaturze, przygotował grunt dla współczesnej literatury. Realizm w jego wydaniu stał się czymś więcej niż jedynie konwencją literacką. Prus był kronikarzem miast i miejsc (głównie Warszawy, ale także Nałęczowa), przede wszystkim zaś rejestrował przemiany zachodzące w społeczeństwie po katastrofie powstania styczniowego, miał odwagę mierzenia się z najtrudniejszymi tematami, takimi jak emancypacja, asymilacja, narodziny nowego człowieka czy całych grup społecznych i przyspieszony rozwój kapitalizmu. W powieściach Placówka, Faraon, Emancypantki czy Lalka analizował mechanizmy władzy, ekonomii, polityki, nie stronił od krytyki poza zasadą metafory społecznej. Najsłynniejsze z jego dzieł, czyli Lalka, intensywnie żyje oczywiście dzięki gwarantowanemu miejscu w szkolnym i uniwersyteckim kanonie literackim, niemniej kolejne ekranizacje tej powieści są dowodem na to, jak intensywnie i twórczo nadal wpływa na wyobraźnię i sposób myślenia współczesnych czytelników.
