Jeden z prekursorów postmodernizmu, autor tekstów popularnych piosenek oraz maszyny produkującej sonety. Był jedną z czołowych postaci francuskiego życia literackiego XX wieku, niezwykle płodnym twórcą, którego dzieła dotykają wielu najważniejszych nurtów kulturowych swojej epoki – od surrealizmu po pisarstwo eksperymentalne nouveau roman. W 1959 roku opublikował swoje najbardziej znane dzieło, powieść Zazie w metrze, która odniosła sukces zarówno jako książka, jak i adaptacja filmowa w reżyserii Louisa Malle’a. W 1960 roku Queneau współzałożył „Warsztat Literatury Potencjalnej”, czyli OuLiPo – grupę pisarzy i naukowców badających związki między matematyką a formami literackimi. Do grona jej członków należeli między innymi Italo Calvino, Georges Perec i Harry Mathews, a sama grupa z powodzeniem działa do dziś. Należał do Akademii Goncourtów, był także dyrektorem Encyklopedii Plejady wydawnictwa Gallimard, a jako Satrapa należał do Kolegium ’Patafizyki.
