Ulrike Draesner
(ur. 1962) – niemiecka pisarka, poetka, eseistka i tłumaczka, jedna z najważniejszych postaci współczesnej literatury niemieckojęzycznej.
Studiowała prawo, anglistykę, germanistykę i filozofię na uniwersytetach w Monachium, Salamance i Oksfordzie, korzystając ze stypendium prestiżowej Fundacji Maximilianeum. Od 2018 roku jest profesorką literatury niemieckiej w Niemieckim Instytucie Literackim w Lipsku. Mieszka w Berlinie i Lipsku. Chętnie realizuje projekty intermedialne, łącząc literaturę z rzeźbą, muzyką i sztuką akcji. W swojej twórczości konsekwentnie stawia pytania o to, co literatura może nam powiedzieć o ludzkim doświadczeniu – o pamięci, ciele, tożsamości i dziedziczeniu traumy. Wśród jej najważniejszych powieści należy wyróżnić: Mitgift (2002), Spiele (2005) – opowieść osadzoną w realiach zamachu podczas monachijskiej olimpiady w 1972 roku – oraz Sieben Sprünge vom Rand der Welt (2014, pol. Siedem skoków z brzegu świata), wielogłosową sagę rodzinną o ucieczce i wypędzeniu ze Śląska w 1945 roku. Z kolei Schwitters (2020) to powieść poświęcona dadaiście Kurtowi Schwittersowi, nagrodzona Bawarską Nagrodą Książkową. Die Verwandelten (2023, pol. Przemienione) opowiada zaś o wojennych losach kobiet i dziedziczeniu traumy przez kolejne pokolenia; książka była nominowana do Nagrody Lipskich Targów Książki. W 2024 roku ukazała się autofikcja zu lieben, w której Draesner opisuje adopcję córki urodzonej na Sri Lance. Równie istotna jest jej twórczość poetycka. Do najważniejszych tomów należą für die nacht geheuerte zellen (2001), berührte orte (2008) i długi poemat doggerland (2021). Draesner jest także tłumaczką – przełożyła na język niemiecki poezję Louise Glück, laureatki Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 2020 roku. Jest członkinią PEN-Zentrum Deutschland, Niemieckiej Akademii Języka i Literatury oraz Akademii Nauk i Sztuk Nadrenii Północnej-Westfalii. Jej dorobek został uhonorowany licznymi nagrodami, między innymi Wielką Nagrodą Niemieckiego Funduszu Literatury (2021), Nagrodą Bawarską za Literaturę Piękną (2020), Nagrodą Eichendorffa (2024) oraz Georg-Dehio-Buchpreis (2024) – przyznawaną za twórczość poświęconą Europie Środkowej i Wschodniej.
