Lekturę Społeczeństwa spektaklu… traktuję jako przeżycie zaskakująco niekomfortowe. Wcielając się w rolę uważnego czytelnika, krytyka „Dziennika Literackiego”, który ma obowiązek przeprowadzenia subiektywnej, lecz sprawiedliwej analizy debordowskiego tekstu, wpadam w niezamierzone rejestry parodii aktorstwa metodycznego – pisze Łukasz Krajnik.
Choć kochamy i zakochujemy się od dawien dawna, a dowody na to znajdujemy już w starożytności, to idea miłości romantycznej jest stosunkowo młoda – o miłości romantycznej w literaturze pisze Joanna Tracz.
Baldwin unika schematyczności upraszczających opozycji, a autobiografizm wpleciony w wątki nie przesłania afroamerykańskiej, wielogłosowej panoramy czasów Wielkiej Migracji i kryzysu ekonomicznego lat 30. XX wieku w Stanach Zjednoczonych – o Głoś to na górze Jamesa Baldwina pisze Bartosz Wójcik.
Tworzyła wiersze, przygotowywała odnoszące sukces kampanie marketingowe (długo pracowała jako copywriterka) oraz zajmowała się tłumaczeniami literackimi – o Assii Wevill pisze Katarzyna Georgiev. Rozmawia także z Yehudą Korenem i Eilat Negev, autorami Femme fatale. Życie i tragiczna śmierć Assii Wevill, rywalki Sylvii Plath – jedynej biografii Wevill.
Akurat tu, w Polsce, mieliśmy na wyciągnięcie ręki, na powszechnym widoku, wybitny dowód na to, jak bardzo złożonym, subtelnym i artystycznym medium może być komiks. Tym dowodem były dzieła Tadeusza Baranowskiego – pisze Tomasz Pindel.
Wpływ Satrapi na sztukę naszego kontynentu (a szerzej: na sztukę euroatlantycką) wykraczał wyraźnie poza sferę komiksu. Artystka tworzyła bowiem również pełnometrażowe animacje i filmy fabularne – o twórczości Marjane Satrapi pisze Paweł Chmielewski.
Marlen Haushofer należy do pokolenia pisarzy i pisarek austriackich, którzy w swojej twórczości rozliczali zbrodnie i zaniechania społeczeństwa austriackiego, wchłoniętego w 1938 roku przez III Rzeszę. Historie te można więc czytać jako metafory postawy społeczeństwa austriackiego podczas wojny – o twórczości Marlen Haushofer pisze Katarzyna Kochmańska.
Przypowieść o siewcy to historia Lauren Olaminy, czarnoskórej nastolatki dorastającej w Los Angeles. Ameryka się rozpada: susze, pożary, bezrobocie i brak działającego rządu sprawiły, że rodziny zamknęły się w ogrodzonych enklawach, a na ulicach zapanowali gangsterzy i piromani – o dylogii Octavii E. Butler pisze Aleksandra Suchecka.
Można by zaryzykować hipotezę, że mierząc się z pustką i osamotnieniem, poeta wraca pamięcią do czasu, gdy otoczony był pełnią i miłością, a ten czas i stan naturalnie kojarzą mu się z Heimatem – o życiu i twórczości Casimira Ulricha Boehlendorffa pisze Mateusz Nykiel-Biełhorodski.
Pisał, gdy chwiały się i upadały imperia, a przez Europę przetoczyła się pierwsza wojna światowa. W Szwajcarii spacerował, obserwował świat i zapisywał to, co widział, w swoich mistrzowskich niewielkich opowiadaniach publikowanych w prasie – o życiu i twórczości Roberta Walsera pisze Monika Gromala.
Co ma wspólnego powieściopisarka, na wzmiankę o której lekceważąco prychali krytycy i badacze literatury wielu epok, z noblistą, jednym z najwybitniejszych poetów minionego wieku? – o wpływie dorobku literackiego Marii Rodziewiczówny na twórczość Czesława Miłosza pisze Emilia Padoł.
Obsługujemy pliki cookies. Jeśli uważasz, że to jest ok, po prostu kliknij "Akceptuj wszystko". Możesz też wybrać, jakie chcesz ciasteczka, klikając "Ustawienia".
