Pasmo: Szkice

Teksty, które przechwytują Hutchinson, Morrison i NourbeSe Phillip, uwikłane są w kolonialne ideologie i języki. Świadomi własnego zadłużenia w tej mowie, autorzy z góry zakładają swoje niepowodzenie w dotarciu do pełnej opowieści o historii – o twórczości M. NourbeSe Philip, Ishiona Hutchinsona i Yeddy Morrison pisze Izabela Poręba.

Róża Ostrowska, pisarka i scenarzystka teatralna, zmarła w Gdańsku w Niedzielę Palmową 25 marca 1975 roku. Pięćdziesiąt lat po przedwczesnej śmierci autorki Wyspy ukazał się wybór jej najciekawszych utworów w autorskim opracowaniu profesor Ewy Graczyk, z którą rozmawia Anna Sadowska.

Pisarka ze wschodnich Niemiec zdobywa światowe uznanie, pozostając jednocześnie kontrowersyjną postacią we własnym kraju. Historia Jenny Erpenbeck to opowieść o pamięci, stracie i sile literatury – pisze Monika Wolting.

Wskutek mojego rekonesansu biograficznego Ewa – Ascher, Aszerówna, Aszer, Librowiecka, Librowiczowa – stała się dla mnie konkretnym człowiekiem, osobowością z ciekawą historią, kobietą z krwi i kości – o pierwszej tłumaczce Buddenbrooków Thomasa Manna pisze Jerzy Koch.

Wszystkie doświadczenia literackie, artystyczne i ludyczne, ale także zainteresowania językiem mówionym, formą popularną i dialogiem między „literaturą wysoką” a kulturą masową, przenikały rzecz jasna do wszystkich jego utworów, a niektóre z nich trafiały na scenę – o tekstach piosenek Raymonda Queneau pisze Jacek Olczyk.

Współczesna czeska autorka podbiła serca czytelników w naszym kraju – polskie wydanie jej powieści Wrony sprzedało się w nakładzie kilkudziesięciu tysięcy egzemplarzy, a sam tytuł trafił na listę lektur w polskich szkołach. Co sprawiło, że polskie nastolatki sięgnęły po opowieść Petry Dvořákovej? – pisze Anna Maślanka.

O kim myślimy, gdy myślimy o Adrienne Rich? O feministycznej matce? Radykalnej poetce? Lesbijce, Żydówce i Amerykance? Do jakiego stopnia to, co uosabiają dziś jej refleksja intelektualna i twórczość poetycka, odzwierciedla nasze potrzeby czytelnicze? – o twórczości Adrienne Rich pisze Aleksandra Grzemska.

Narodziny kolejnych magazynów komiksowych w Polsce mogą być dowodem dojrzałości lub schyłku rynku, niezwykłej siły twórczej oraz optymizmu artystów i wydawców albo – by ująć to trochę filozoficznie – przeobrażenia wszelkich wartości – o polskim rynku komiksowym pisze Paweł Chmielewski.

Żaden mit nie pozwala uciec od myśli, nie daje pewności. Zamrożona Artis („witryfikacja”, „krioprezerwacja”, „nanotechnologia”) cały czas tkwi w głowach Rossa i Jeffreya, i to wcale nie jako odpowiedź na odwieczne pytania – o Zero K Dona DeLillo pisze Michał Domagalski.

Mimo że oba utwory dotyczą osobnych zjawisk, ich interpretacje prowadzą ku podobnym polom problemowym. Można je określić jako opowieść o kryzysie wielkich narracji, o nierozerwalnej więzi mitu z ludzką egzystencją oraz o katastrofizmie wpisanym w ludzkie doświadczenie – o najnowszych książkach Jacka Soboty i Jakuba Walickiego pisze Łukasz Kucharczyk.

Gry paragrafowe, gry książkowe, paragrafówki, gamebooki – wszystkie te nazwy są synonimami i określają jedno zjawisko z pogranicza światów gier i literatury. Są to utwory, w których wcielający się w bohatera odbiorca decyduje o kolejności czytanych akapitów – o grach paragrafowych pisze Krzysztof Firkowski.

W powieściach i opowiadaniach Chińczycy przepracowują własne przyspieszenie modernizacyjne, niepewność jutra, cichy lęk przed nieznanym, a także dumę z odzyskanej sprawczości – o chińskim science fiction pisze Aleksandra Suchecka.