Pasmo: Prasówka

W Przez noc bohaterowie brną ulicami wymarłego miasta, Pragi listopadowej, przytłaczającej mrokiem, gdzie każdy ich krok śledzą zastępy austriackich, niemieckich lub sowieckich żołnierzy i gdzie nawet światło jest trupie i zimne, pojawia się na chwilę i zaraz gaśnie – o komiksie Jaroslava Rudiša i Nicolasa Mahlera pisze Anna Maślanka.

Do rewizji własnych przekonań na temat pierwszeństwa motywu klasowego nad narodowym popchnęła Burka ta sama potrzeba dogłębnego pojęcia istoty obserwowanych zjawisk, która daje o sobie znać we wszystkich jego pismach – o Autoportrecie z okruchów Tomasza Burka pisze Adam Partyka.

Z okazji 80. jubileuszu „Twórczości” publikujemy okolicznościowy wstępniak Darka Foksa, redaktora naczelnego miesięcznika, pochodzący z wakacyjnego numeru pisma.

Obie książki ukazują losy jednostek wciągniętych w wir Historii i przez Historię zapomnianych, próbujących odnaleźć się w świecie, który rozpadł się na ich oczach; obie łączą w sobie esej, reportaż i fikcję historyczną; obie wprawiają odbiorcę w stan niepewności – o Wojnie i terpentynie oraz Wejściu Stefana Hertmansa pisze Maciej Libich.

Biografia Victorii Benedictsson jest więcej niż oddaniem sprawiedliwości jednej osobie. Daje wgląd w epokę, przecina się z dyskusjami, które znamy, bo toczyły się także na ziemiach polskich, w Europie i USA w XIX wieku – o książce Elisabeth Åsbrink Moja wielka piękna nienawiść pisze Inga Iwasiów.

Mimo że w nocie umieszczonej na okładce pojawiają się słowa „powieść” i „bohaterka”, raczej nie mamy do czynienia z całościowym zmyśleniem literackim. Uznajmy, że książka ta do pewnego stopnia mieści się w poetyce świadectwa, a zarazem wymyka się temu porządkowi – o literackim debiucie Miry Suchowiejko pisze Dariusz Nowacki.

Sto lat temu nowoczesna cywilizacja osiągnęła apogeum rozwoju. Tak przynajmniej lubiła o sobie myśleć – powiedzmy więc, że było to apogeum samouwielbienia. I oto w środku najszaleńszej dekady belgijski artysta postanowił sporządzić jej kompletny portret – o Mieście Fransa Masereela, awangardowych fascynacjach i literackim symultanizmie pisze Jerzy Franczak.

Han Kang, uhonorowana Nagrodą Nobla w dziedzinie literatury w 2024 roku, opanowała wyjątkową umiejętność eksplorowania tematów rzadko obecnych u innych pisarzy. Lekcje greki to kolejna pozycja w jej dorobku, która potwierdza nie tylko literacką wrażliwość i kunszt pisarki, ale także jej odwagę w podejmowaniu tematów ulotnych, w ukazywaniu odczuć i wrażeń trudnych do opisania słowami.

Maria Poprzęcka nie zwraca się ku dobrze rozpoznanej ikonografii martyrologicznej, ale ku całkiem innym, nie zawsze dostrzeganym związkom sztuki ze starością i śmiercią: ku jej zdolnościom regeneracyjnym obalającym mit „stylu późnego” oraz starczej niemocy twórczej, ale też ku jej siłom wprost zabójczym – pisze Marta Leśniakowska o książce Śmierć przed obrazem. O sztuce, starości i znikaniu.

Jeśli usłyszycie gdzieś, że Bornholm (wyspa na Bałtyku należąca do Danii, choć przecież mogłaby też być szwedzka albo polska, gdyby historia obrała inną drogę) ma specyficzny mikroklimat przypominający ten śródziemnomorski – uwierzcie.

Członkowie irlandzkiej rodziny Barnesów, niegdyś beneficjenci gospodarczego Celtyckiego Tygrysa, dziś zmagają się z widmem bankructwa i utratą długo pielęgnowanych złudzeń. Paul Murray w powieści Żądło przygląda się upadkowi rodziny, która jeszcze wczoraj wierzyła, że szczęście da się zaplanować.

W swoim pisaniu szuka on nowych paradygmatów opisu tożsamości irlandzkiej i próbuje opowiedzieć historię narodu w oderwaniu od zastanych, kliszowych podziałów na katolików i protestantów czy nacjonalistów i rojalistów. O twórczości Sebastiana Barry'ego pisze Wit Pietrzak.