Pasmo: Rozmowy

Tadeusza Boya-Żeleńskiego opisano już wielokrotnie. Monika Śliwińska postanowiła jednak sprostować niektóre znane historie i uzupełnić je o nowe informacje. Z pasją śledczego tropiła wszystkie nieścisłości i kłamstewka samego bohatera. Przeczytamy o tym w książce Książę. Biografia Tadeusza Boya-Żeleńskiego, o której z autorką rozmawia Magda Huzarska-Szumiec.

Juliusz tropił życie, zajmowała go witalność – pomimo wszystko. W wierszach znajdziesz głównie owo „mimo wszystko”, ale na pierwszym planie było u Julka pierwotne zdziwienie tym, że coś jest, że jest on sam, który potrafi to zobaczyć i ma narzędzia, żeby spróbować to opowiedzieć – mówi Radosław Wiśniewski w rozmowie z Romanem Honetem o życiu i poezji Juliusza Gabryela.

„Bardzo poważnie traktuję zabawę. Myślę, że może być czymś wywrotowym. Literaturę traktuję jako zabawę, ale właśnie bardzo poważną. Sprawdzam, czy za pomocą różnych zabiegów mogę dokonać mikroprzesunięć i pozwolić sobie i kilku czytającym osobom trochę inaczej żyć”. O Ćpunie i Głupku, najnowszej powieści Mateusza Górniaka, z autorem rozmawia Emilia Konwerska.

„Dla mnie niedoskonałość jest olbrzymim walorem, choć niedocenianym. Wada, rozdarcie, brak to elementy, których często szukam, patrząc na fotografię. Dzięki temu mogę zobaczyć świat taki, jakim był naprawdę ponad sto lat temu, wnioskować o przemianach, które w nim zachodziły". Z Wojciechem Nowickim rozmawia Magda Huzarska-Szumiec.

Sąsiedzi, zamiast powiedzieć, że stojący na korytarzu wózek mojego dziecka im przeszkadza, wrzucili go do zsypu. To prowokuje mnie do pytania, czy ja sam, hodując w sobie od paru lat niechęć do tych ludzi, mógłbym jako pierwszy chwycić za siekierę. Myślę, że przez takie spojrzenie uniwersalizuje się kwestia nienawiści do Drugiego – mówi Mateusz Pakuła w rozmowie z Magdą Huzarską-Szumiec.

Gustaw Herling-Grudziński przez wielu był postrzegany jako pomnikowy pisarz, który utknął na cokole i nie mógł z niego zejść. Z korespondencji z Józefem „Żukiem” Opalskim, z którym rozmawia Magda Huzarska-Szumiec, wyłania się portret zatroskanego o losy bliskich człowieka. Ale też obraz złośliwego komentatora rzeczywistości i nieudanych poczynań artystów.  

„Anekumena to obszar całkowicie niezamieszkany przez człowieka i niewykorzystywany gospodarczo: pustynie czy szczyty górskie. Podoba mi się ta utopijna metafora, bo jest próbą zainicjowania czegoś nowego, czystego. Jednocześnie pokazuje, że wszystko uwikłane jest w system społeczny”. Z Wojciechem Kopciem rozmawia Patryk Kosenda.

„Myślę, że to jest również tajemnica poezji i sztuki w ogóle – niezachwiana wiara w moc wyobraźni”. Z Magdaleną Bielską rozmawia Roman Honet.