Teksty

W redakcji „Dziennika Literackiego” wertujemy różnego rodzaju czasopisma w poszukiwaniu interesujących tekstów. Wyławiamy artykuły, które nas intrygują, poruszają, prowokują do rozmowy. Naszym czytelniczkom i czytelnikom również powinny przypaść do gustu. Dlatego w każdy piątek zapraszamy do lektury przeglądu prasy kulturalnej.

Bóg Zero Jeden jest klasycznym przykładem książki utrzymanej w konwencji hard science fiction – ze wszystkimi jej zaletami i wadami. Czy ktoś poza koneserami gatunku ma tutaj czego szukać? Wbrew pozorom tak – o debiutanckiej powieści Michała Kłodawskiego pisze Marcin Świątkowski.

Współczesna czeska autorka podbiła serca czytelników w naszym kraju – polskie wydanie jej powieści Wrony sprzedało się w nakładzie kilkudziesięciu tysięcy egzemplarzy, a sam tytuł trafił na listę lektur w polskich szkołach. Co sprawiło, że polskie nastolatki sięgnęły po opowieść Petry Dvořákovej? – pisze Anna Maślanka.

Proza Qiu jest niesamowicie plastyczna, łącząca różne rejestry, pełna literackich i wizualnych odniesień, bogata w przemawiające do zmysłów metafory – o Zapiskach krokodyla Qiu Miaojin pisze Katarzyna Nowacka.

Nawet jeśli autorka sięga po modny, bezpieczny gatunek, to unika jego najboleśniejszych klisz. Tworzy osobistą prozę, ale ma w zanadrzu niewyeksploatowany temat piętna „ruskości” mieszkańców Podlasia. Mierzy się z traumą, ale nie robi z siebie przesadnie ofiary. Igra ze wspomnieniami, ale ich nie romantyzuje – o Wygodzie Natalki Suszczyńskiej pisze Igor Kierkosz.

Kim są, dokąd zmierzają, czego potrzebują? Koła, kluby, grupy, ekipy i związki. W tym cyklu oddajemy głos wspólnotom literackim. Reprezentujące je osoby mogą przedstawić się czytelniczkom i czytelnikom za pomocą dowolnej formy przekazu, o ile tylko hardware i software „Dziennika Literackiego” tę formę przetrawią. Dziś na naszych łamach gości Prozatorski Dyskusyjny Klub Czytelniczy.

Twórca postanowił utrwalić w krótkich poetyckich obrazach pewien rodzaj czeskiej mentalności, której wyróżnikami są tragizm i rubaszność – o tomie poezji Miloša Doležala Zatopione miasto pisze Wojciech Chmielewski.

W redakcji „Dziennika Literackiego” wertujemy różnego rodzaju czasopisma w poszukiwaniu interesujących tekstów. Wyławiamy artykuły, które nas intrygują, poruszają, prowokują do rozmowy. Naszym czytelniczkom i czytelnikom również powinny przypaść do gustu. Dlatego w każdy piątek zapraszamy do lektury przeglądu prasy kulturalnej.

Po 1968 roku naprawdę sądziłam, że w Polsce niewiele osób będzie chciało zajmować się literaturą jidysz czy choćby mówić w tym języku. Ostatnie ćwierćwiecze uświadomiło mi, że historia lubi zaskakiwać. Mamy jeszcze mnóstwo pracy – mówi Bella Szwarcman-Czarnota, autorka antologii Mam dla Was historię, w rozmowie z Karoliną Koprowską.

Wielu czytelników i krytyków popełniło błąd, utożsamiając Borowskiego z vorarbeiterem Tadkiem z opowiadań oświęcimskich. Dzięki świadectwom kolegów pisarza z obozu dziś wiemy, że jego zachowanie było zupełnie inne od zachowania Tadka – mówi Marta Byczkowska-Nowak, autorka książki Nieocalony. Tadeusz Borowski. Biografia, w rozmowie z Magdą Huzarską-Szumiec.

O kim myślimy, gdy myślimy o Adrienne Rich? O feministycznej matce? Radykalnej poetce? Lesbijce, Żydówce i Amerykance? Do jakiego stopnia to, co uosabiają dziś jej refleksja intelektualna i twórczość poetycka, odzwierciedla nasze potrzeby czytelnicze? – o twórczości Adrienne Rich pisze Aleksandra Grzemska.

Narodziny kolejnych magazynów komiksowych w Polsce mogą być dowodem dojrzałości lub schyłku rynku, niezwykłej siły twórczej oraz optymizmu artystów i wydawców albo – by ująć to trochę filozoficznie – przeobrażenia wszelkich wartości – o polskim rynku komiksowym pisze Paweł Chmielewski.