Teksty

Apokalipsa przychodzi swoim zwyczajem, pyszniąc się poprzedzającymi ją znakami i unieważniając dotychczasowe reguły życia. Tylko krowy spokojnie żują trawę, czekając na śmierć – o książce Łukasza Staniszewskiego Pieśni łaciatych krów pisze Marcin Cielecki.

Trafostacja tkwi korzeniami w klasyce literatury dziecięcej i młodzieżowej, tchnie bezczasowością, dzięki której do najlepszych książek dla młodych czytelników i czytelniczek z przyjemnością sięga się później również w wieku dorosłym – o najnowszej powieści Agnieszki Wolny-Hamkało pisze Weronika Mamuna.

To książka wymykająca się kategoryzacjom. Sytuuje się między intymnym dialogiem z greckimi konceptualizacjami Erosa a akademickim traktatem o safickim języku miłości. Jest przede wszystkim ćwiczeniem ze słuchania i interpretacji – o Słodko-gorzkim erosie, debiucie eseistycznym Anne Carson, pisze Hanna Zawadka.

Hosein osadził swój utwór w Trynidadzie lat 40. XX wieku. To czas, w którym dominacja kolonialna zaczyna erodować, a władza zostaje przekazana mieszkańcom wyspy, niepotrafiącym odnaleźć się w nowych realiach – o Głodnych duchach Kevina Jareda Hoseina pisze Julia Dynkowska.

Ostatnio dzięki wspaniałym przekładom pojawiły się w polszczyźnie utwory poetyckie, rozbudowane poematy, których głównym tematem, czasem jedynym, jest właśnie wojna – o najnowszych tłumaczeniach książek Ishiona Hutchinsona, Alice Oswald i Jorge Volpiego pisze Wit Szostak.

To tylko dwadzieścia trzy wiersze, niewiele ponad trzydzieści słów w tych najbardziej obszernych: obiektywistyczne obserwacje, liryczne konfesje, akty oskarżenia, humanistyczne gesty przeprosin i próby wchodzenia w interakcję z tym, co poza nami – o najnowszym tomie poetyckim Wyrazy współczucia Julii Szychowiak pisze Jakub Skurtys.

Powieściowa fabuła osadzona zostaje na ziemiach Oksytanii w trakcie wojen albigeńskich, zwanych również krucjatą katarską. Głównego bohatera, Jerzego z Montoliu, poznajemy, gdy jest jeszcze dzieckiem – o Synastrii Marcina Świątkowskiego pisze Łukasz Kucharczyk.

Elegancki przedmiot na biurko kończy się serią wierszy w autorskiej formie „puzzli”. Każdy tekst zawiera sześć lub dwanaście numerowanych fragmentów (najczęściej pojedynczych zdań) oraz coś w rodzaju podsumowania czy wniosku, zapisanego kursywą – o najnowszym tomie poezji Marka Krystiana Emanuela Baczewskiego pisze Janina Szczur.

Reymont wyruszył z wiernymi na początku maja 1894 roku. Była to pielgrzymka zorganizowana z okazji stulecia insurekcji kościuszkowskiej. Pewnie dlatego ktokolwiek w prasie się nią w ogóle zainteresował. Pisarz szedł z konkretnym dziennikarskim zamówieniem – o debiutanckiej książce Władysława Reymonta pisze Marta Kwaśnicka.

Publikacji tej nie można zawężać do opowieści o człowieku, który całe pokolenie młodych czytelników nad Wisłą zaraził obrazkowymi mitami o superherosach w rajtuzach. To również opowieść o fenomenach kultury masowej po przełomie – o książce Projekt Rust. Wywiad rzeka. Marcin Rustecki w rozmowie z Jakubem Demiańczukiem pisze Paweł Chmielewski.

W Zjazdach… zauważamy nieśmiałe zwiastuny konwencji horrorowej, z którą jest dziś kojarzona Enríquez, a Buenos Aires, gdzie toczy się akcja powieści, odgrywa tu równie ważną rolę jak w późniejszych utworach autorki – o debiucie Mariany Enríquez pisze Natalka Suszczyńska.

Król w Żółci to w zasadzie aperitif, który chyba w pełni zaspokaja apetyt na dalsze odkrywanie dorobku Chambersa. Mamy tu przegląd pisarskich sprawności tego twórcy – od gotyckich opowiadań na granicy ramoty do przyzwoitych obyczajowych miniatur – o książce Richarda W. Chambersa pisze Olga Żyminkowska.