Teksty

Gdybym miała wskazać główny cel powstania książki, byłoby nim dociekanie, czy faktycznie życie największych angielskich pisarek – Austen, Brontë, Woolf – mogło wyglądać tak, jak wyobrażali je sobie filmowcy – mówi Anna Śliwińska w rozmowie z Amelią Sarnowską o swojej publikacji Austen, Brontë, Woolf. Filmowe biografie.

Przez długie lata Buczkowski znany był przede wszystkim jako powieściopisarz, nieco mniej jako malarz, rzeźbiarz, poeta – o życiu i twórczości Leopolda Buczkowskiego pisze Sławomir Buryła.

Książka jest także książką w świecie fikcji: powstaje jako dzieło pewnego nieporozumienia (a nieporozumienie jest tu jednym z głównych tematów); narracja podana czytelnikowi jest zamówionym przez Kościół Szwecji tekstem o Gustavie Dorém, za którego znawcę uchodzi narrator – o Biblii Dorégo Torgny’ego Lindgrena pisze Adam Leszkiewicz.

W redakcji „Dziennika Literackiego” wertujemy różnego rodzaju czasopisma w poszukiwaniu interesujących tekstów. Wyławiamy artykuły, które nas intrygują, poruszają, prowokują do rozmowy. Naszym czytelniczkom i czytelnikom również powinny przypaść do gustu. Dlatego w każdy piątek zapraszamy do lektury przeglądu prasy kulturalnej.

Marlen Haushofer należy do pokolenia pisarzy i pisarek austriackich, którzy w swojej twórczości rozliczali zbrodnie i zaniechania społeczeństwa austriackiego, wchłoniętego w 1938 roku przez III Rzeszę. Historie te można więc czytać jako metafory postawy społeczeństwa austriackiego podczas wojny – o twórczości Marlen Haushofer pisze Katarzyna Kochmańska.

Relacje rodzinne, romantyczne, przyjacielskie, łączące ludzi i nieludzi. To one determinują rozwój historii, kolejne decyzje i zmiany, ale też samo istnienie tej książki – o Dlaczego ryby nie istnieją Lulu Miller pisze Róża Felcenloben.

Przyłóżcie ucho do tej twórczości, obejrzyjcie spektakl, znajdźcie siebie. Wysłuchajcie muszli z oblężonej twierdzy – o prapremierze adaptacji teatralnej Internatu Serhija Żadana w Teatrze im. Stefana Jaracza w Łodzi pisze Aleksandra Zińczuk.

Przypowieść o siewcy to historia Lauren Olaminy, czarnoskórej nastolatki dorastającej w Los Angeles. Ameryka się rozpada: susze, pożary, bezrobocie i brak działającego rządu sprawiły, że rodziny zamknęły się w ogrodzonych enklawach, a na ulicach zapanowali gangsterzy i piromani – o dylogii Octavii E. Butler pisze Aleksandra Suchecka.

Wnyki dla światła eksplorują lekkość, której poezja Kulikowskiej wcześniej nie miała, ale nie jest to lekkość beztroska, raczej przekorna wobec ciężaru. To poemat mówiony łagodniejszym głosem, poemat tańca, gwizdania, leżenia na hamaku i ucztowania – o najnowszym tomie poetyckim Justyny Kulikowskiej pisze Alicja Bagińska.

W redakcji „Dziennika Literackiego” wertujemy różnego rodzaju czasopisma w poszukiwaniu interesujących tekstów. Wyławiamy artykuły, które nas intrygują, poruszają, prowokują do rozmowy. Naszym czytelniczkom i czytelnikom również powinny przypaść do gustu. Dlatego w każdy piątek zapraszamy do lektury przeglądu prasy kulturalnej.